- Berichten
- 67
Ossobuco met linguine van de kamado – langzaam gegaard, vol van smaak
Soms begint een gerecht met een verhaal. En in dit geval met een teleurstelling.
Enige tijd geleden vertelde mijn grootvader dat hij in een Italiaans restaurant een ossobuco had besteld. Vol verwachting natuurlijk. Maar helaas… het vlees was niet mals, zelfs wat koud geserveerd. Een echte tegenvaller.
Aangezien ik zelf nog nooit ossobuco had gegeten, zei ik spontaan: “Dan maak ik het toch eens zelf. Op de BBQ.”
Zijn blik sprak boekdelen. Op de BBQ? Dat kon toch nooit mals worden?
Dat was het moment om hem kennis te laten maken met de magie van een kamado, indirect garen en vooral… geduld.
Voor mijn versie liet ik me inspireren door recepten van Jet en BBQ Junkie. Van beide nam ik de elementen die mij het meeste aanspraken – en zo ontstond mijn eigen BBQ-variant.
---
Vroeg uit de veren
Gisteren was het zover.
Om 8u ging de wekker – niet voor werk, maar voor vuur en vlees. Tegen half 1 wilden we aan tafel zitten, dus timing was cruciaal.
De kamado ging aan en bracht ik rustig op temperatuur tot 150°C.
De kalfsschenkels kruidde ik royaal met peper en zout en sneed ik lichtjes in tegen het kromtrekken. Een stukje appel rookhout ging tussen de kolen voor een subtiele rooksmaak.
Ongeveer 15 minuten grillde ik het vlees direct boven het vuur, af en toe draaiend zodat beide kanten een mooie, diepe kleur kregen. Daarna mochten ze even rusten terwijl ik verder ging met de basis van de saus.
---
De Dutch Oven (DO) ging op de BBQ. Terwijl ik de groenten begon te snijden zodat deze al kon opwarmen.
De fijngesneden ajuin en wortel samen met de geperste knoflook gingen de DO in.
Alles werd zo’n 5 minuten zacht gebakken in wat boter.
Daarna voegde ik de fijngesneden bleekselder toe en liet dit nog eens 5 minuten mee stoven.
Vervolgens gingen erbij:
Tomatenblokjes
Tomatenpuree
Kipbouillon
Een flinke scheut bordeaux rode wijn
Een klein beetje sambal oelek voor pit
Tijm, oregano en laurier
Een lepel suiker
Een lepel bloem voor binding
Na een paar minuten zacht pruttelen haalde ik de DO even van het vuur om de kamado klaar te maken voor indirect garen op 150°C.
---
3 uur geduld
De schenkels gingen terug in de Dutch Oven en werden deels bedekt met saus.
Deksel erop.
Indirecte warmte.
En wachten.
Na anderhalf uur merkte ik dat de saus wat te dik werd. Ik voegde 100 ml water toe.
Na 2,5 uur deed ik hetzelfde – liever een mooie, smeuïge saus dan een ingedikte tomatenpasta.
Na 3 uur gaf ik alles nog eens een zachte roerbeurt… en het vlees viel bijna van het bot. Precies zoals het hoort.
Ondertussen kookte ik de linguine al dente.
---
Het verdict
Aan tafel was het stil. Altijd een goed teken.
Supermals vlees. Een diepe, rijke saus met subtiele rooksmaak. Perfect in combinatie met de linguine.
En het belangrijkste?
Mijn grootvader was tevreden.
Missie geslaagd.
---
Ingrediënten (3 personen)
3 kalfsschenkels (± 250 g per stuk)
Linguine
2 ajuinen, fijngesneden
1 wortel, fijngesneden
2 stengels bleekselder, fijngesneden
1 teentje knoflook, geperst
400 g tomatenblokjes
70 g tomatenpuree
200 ml bordeaux rode wijn
250 ml kipbouillon (1 blokje)
½ theelepel sambal oelek
1 theelepel tijm
2 theelepels oregano
2 blaadjes laurier
1 eetlepel suiker
1 eetlepel bloem
Peper en zout
Een stukje appel rookhout
---
Tip van de pitmaster
Ossobuco maken op een kamado is geen snelle hap. Het is een gerecht van rust, lage temperatuur en vertrouwen in je vuur. Maar als je het vlees na drie uur bijna vanzelf van het bot ziet glijden, weet je waarom je zo vroeg bent opgestaan.
En geloof me: dit smaakt beter dan eender welke lauwe restaurantversie
Soms begint een gerecht met een verhaal. En in dit geval met een teleurstelling.
Enige tijd geleden vertelde mijn grootvader dat hij in een Italiaans restaurant een ossobuco had besteld. Vol verwachting natuurlijk. Maar helaas… het vlees was niet mals, zelfs wat koud geserveerd. Een echte tegenvaller.
Aangezien ik zelf nog nooit ossobuco had gegeten, zei ik spontaan: “Dan maak ik het toch eens zelf. Op de BBQ.”
Zijn blik sprak boekdelen. Op de BBQ? Dat kon toch nooit mals worden?
Dat was het moment om hem kennis te laten maken met de magie van een kamado, indirect garen en vooral… geduld.
Voor mijn versie liet ik me inspireren door recepten van Jet en BBQ Junkie. Van beide nam ik de elementen die mij het meeste aanspraken – en zo ontstond mijn eigen BBQ-variant.
---
Vroeg uit de veren
Gisteren was het zover.
Om 8u ging de wekker – niet voor werk, maar voor vuur en vlees. Tegen half 1 wilden we aan tafel zitten, dus timing was cruciaal.
De kamado ging aan en bracht ik rustig op temperatuur tot 150°C.
De kalfsschenkels kruidde ik royaal met peper en zout en sneed ik lichtjes in tegen het kromtrekken. Een stukje appel rookhout ging tussen de kolen voor een subtiele rooksmaak.
Ongeveer 15 minuten grillde ik het vlees direct boven het vuur, af en toe draaiend zodat beide kanten een mooie, diepe kleur kregen. Daarna mochten ze even rusten terwijl ik verder ging met de basis van de saus.
---
De Dutch Oven (DO) ging op de BBQ. Terwijl ik de groenten begon te snijden zodat deze al kon opwarmen.
De fijngesneden ajuin en wortel samen met de geperste knoflook gingen de DO in.
Alles werd zo’n 5 minuten zacht gebakken in wat boter.
Daarna voegde ik de fijngesneden bleekselder toe en liet dit nog eens 5 minuten mee stoven.
Vervolgens gingen erbij:
Tomatenblokjes
Tomatenpuree
Kipbouillon
Een flinke scheut bordeaux rode wijn
Een klein beetje sambal oelek voor pit
Tijm, oregano en laurier
Een lepel suiker
Een lepel bloem voor binding
Na een paar minuten zacht pruttelen haalde ik de DO even van het vuur om de kamado klaar te maken voor indirect garen op 150°C.
---
3 uur geduld
De schenkels gingen terug in de Dutch Oven en werden deels bedekt met saus.
Deksel erop.
Indirecte warmte.
En wachten.
Na anderhalf uur merkte ik dat de saus wat te dik werd. Ik voegde 100 ml water toe.
Na 2,5 uur deed ik hetzelfde – liever een mooie, smeuïge saus dan een ingedikte tomatenpasta.
Na 3 uur gaf ik alles nog eens een zachte roerbeurt… en het vlees viel bijna van het bot. Precies zoals het hoort.
Ondertussen kookte ik de linguine al dente.
---
Het verdict
Aan tafel was het stil. Altijd een goed teken.
Supermals vlees. Een diepe, rijke saus met subtiele rooksmaak. Perfect in combinatie met de linguine.
En het belangrijkste?
Mijn grootvader was tevreden.
Missie geslaagd.
---
Ingrediënten (3 personen)
3 kalfsschenkels (± 250 g per stuk)
Linguine
2 ajuinen, fijngesneden
1 wortel, fijngesneden
2 stengels bleekselder, fijngesneden
1 teentje knoflook, geperst
400 g tomatenblokjes
70 g tomatenpuree
200 ml bordeaux rode wijn
250 ml kipbouillon (1 blokje)
½ theelepel sambal oelek
1 theelepel tijm
2 theelepels oregano
2 blaadjes laurier
1 eetlepel suiker
1 eetlepel bloem
Peper en zout
Een stukje appel rookhout
---
Tip van de pitmaster
Ossobuco maken op een kamado is geen snelle hap. Het is een gerecht van rust, lage temperatuur en vertrouwen in je vuur. Maar als je het vlees na drie uur bijna vanzelf van het bot ziet glijden, weet je waarom je zo vroeg bent opgestaan.
En geloof me: dit smaakt beter dan eender welke lauwe restaurantversie
Laatst bewerkt:
