- Berichten
- 83
You'll take my chicken, but I'll take yours too,
You'll fire your kamado, but I'll burn you through,
So when you're waiting for the next chicken leg,
You'd better stand, (cause) this ain't no Big Green Egg.
Zo! Dit keer eentje voor de rockers en metalheads onder ons.
Afgelopen weekend kreeg ik van het vrouwvolk thuis het verzoek weer eens een beercan chicken te maken. Het weekend stond natuurlijk al in het kader van de Bacon Days, maar wat een geluk: voor maandag waren de weervoorspellingen prachtig en een beercan chicken bereiding duurt niet zo lang, dus dat was prima te doen na het werk. En wat een prachtige kans om meerdere van mijn hobbies te combineren: lekker buiten zijn, barbecue, bier, fotografie en natuurlijk: Iron Maiden (mijn favo band sinds 1986).
Let's rock!
Nou, over de bereiding ga ik wat kort zijn, want dit is natuurlijk wel één van de meest basic en simpele BBQ gerechten, dus behoeft die niet veel uitleg.
Eerst natuurlijk een mooie hele kip gescoord en daar de elastiekjes afgehaald:
De huid van de borst losgemaakt om een pocket te creeëren:
Insprayen met wat neutrale olijolie (geeft later een wat mooiere huid en helpt de rub om er goed aan vast te kleven):
Hah! Ik had nog een behoorlijke hoeveelheid over van mijn zelfgemaakte Texas Roadhouse BBQ rub (gebruikt bij de grote American Platter en bij een losse 3-rack sparerib sessie de week daarna):
Die eerst riant aangebracht in de pocket zodat de kipfilets niet al te flauw worden:
...en vervolgens op de rug:
...en daarna ook op de voorzijde (dat was de "presentation side" voor de foto's dus die deed ik als laatste):
Right!
Nu een mooi en heerlijk moment!
Men neme natuurlijk "The Beer Of The Beast" - Iron Maiden's eigen Trooper bier (verkrijgbaar bij de Albert Heijn tegenwoordig) - het is natuurlijk "heel vervelend" dat een heel blikje wat teveel is voor de bereiding zelf en dat die andere helft natuurlijk opgedronken moet worden:
....doe vervolgens een schepje van de rub in het blik (let op! dit laat het bier schuimen en is dus 1 van de redenen om eerst de helft er uit te halen!).
Eerlijk gezegd vraag ik me af hoeveel van die rub(smaak) daadwerkelijk met het bierstoom bij de kip komt, maar ja, zo hebben we het geleerd en "if it ain't broken, don't fix it".
Daarna kan het blikje op de reeds opgestookte kamado (volledig indirect, lekbak met water, kersenrookhout, temperatuur tussen de 150-200 graden is prima, ik had 'm dicht bij de 160 graden). Oppassen dat je het blikje niet omver mietert natuurlijk. Normaliter gebruik ik er een chicken setter voor, maar voor de foto's, thema en stijl is het natuurlijk leuker om het een keer met een echt blik te doen:
Kip er voorzichtig op plaatsen en de poten naar voren positioneren:
Kernthermometer probe in de dij - dat is het punt dat het langzaamste gaart en dat wil je absoluut op minimaal 72 graden hebben (daar mag je best een redelijk stuk boven zitten nog - tot in ieder geval 86 graden blijft de hele kip (ook de borst) prima sappig):
....kap dicht en een tijdje laten gaan, totdat de kernthermometer dus minimaal 72 graden aangeeft in de dij. Dan is 'ie klaar en ziet 'ie: er ongeveer zo uit:
OK, eigenlijk ben je nu klaar, maar ik wilde ook foto's maken voor de foto wedstrijd (ik weet nog niet zeker of dit mijn definitieve foto gaat worden, maar vooralsnog in ieder geval wel, tenzij ik nog iets anders met bier ga doen dat specialer is).
Dus... tijd voor een extra stap met wat spektakel!
Deflectors er uit, luchtschuif onder helemaal open, RVS roosters op de laagste positie in de kamado, kip er op en dan expres flink wat flare-ups maken; vooral voor de foto, maar het geeft ook een leuk geflambeerd effect op de kip zelf.
En dan.... Rock on!!!
Tenslotte na al het vuur en vlam geweld er ook nog maar even een hapje van gegeten. We hadden nog wat van de gorgonzola pasta van zondag over; die er bij gedaan samen met wat komkommer en sla, et voila:
...en uiteraard stonden die twee ijskoude Troopers die de kip flankeerden er niet voor niets hè? Die gingen natuurlijk erbij naar binnen als "Ode to Beer"!
Enjoy and Up The Irons!
-O.
PS: Als titel twijfelde ik nog even over "Through the Fire and Flames", maar ja, dat is DragonForce... Ook goed, maar past toch net wat minder bij het Maiden aspect van deze bereiding.
You'll fire your kamado, but I'll burn you through,
So when you're waiting for the next chicken leg,
You'd better stand, (cause) this ain't no Big Green Egg.
Zo! Dit keer eentje voor de rockers en metalheads onder ons.
Afgelopen weekend kreeg ik van het vrouwvolk thuis het verzoek weer eens een beercan chicken te maken. Het weekend stond natuurlijk al in het kader van de Bacon Days, maar wat een geluk: voor maandag waren de weervoorspellingen prachtig en een beercan chicken bereiding duurt niet zo lang, dus dat was prima te doen na het werk. En wat een prachtige kans om meerdere van mijn hobbies te combineren: lekker buiten zijn, barbecue, bier, fotografie en natuurlijk: Iron Maiden (mijn favo band sinds 1986).
Let's rock!
Nou, over de bereiding ga ik wat kort zijn, want dit is natuurlijk wel één van de meest basic en simpele BBQ gerechten, dus behoeft die niet veel uitleg.
Eerst natuurlijk een mooie hele kip gescoord en daar de elastiekjes afgehaald:
De huid van de borst losgemaakt om een pocket te creeëren:
Insprayen met wat neutrale olijolie (geeft later een wat mooiere huid en helpt de rub om er goed aan vast te kleven):
Hah! Ik had nog een behoorlijke hoeveelheid over van mijn zelfgemaakte Texas Roadhouse BBQ rub (gebruikt bij de grote American Platter en bij een losse 3-rack sparerib sessie de week daarna):
Die eerst riant aangebracht in de pocket zodat de kipfilets niet al te flauw worden:
...en vervolgens op de rug:
...en daarna ook op de voorzijde (dat was de "presentation side" voor de foto's dus die deed ik als laatste):
Right!
Nu een mooi en heerlijk moment!
Men neme natuurlijk "The Beer Of The Beast" - Iron Maiden's eigen Trooper bier (verkrijgbaar bij de Albert Heijn tegenwoordig) - het is natuurlijk "heel vervelend" dat een heel blikje wat teveel is voor de bereiding zelf en dat die andere helft natuurlijk opgedronken moet worden:
....doe vervolgens een schepje van de rub in het blik (let op! dit laat het bier schuimen en is dus 1 van de redenen om eerst de helft er uit te halen!).
Eerlijk gezegd vraag ik me af hoeveel van die rub(smaak) daadwerkelijk met het bierstoom bij de kip komt, maar ja, zo hebben we het geleerd en "if it ain't broken, don't fix it".
Daarna kan het blikje op de reeds opgestookte kamado (volledig indirect, lekbak met water, kersenrookhout, temperatuur tussen de 150-200 graden is prima, ik had 'm dicht bij de 160 graden). Oppassen dat je het blikje niet omver mietert natuurlijk. Normaliter gebruik ik er een chicken setter voor, maar voor de foto's, thema en stijl is het natuurlijk leuker om het een keer met een echt blik te doen:
Kip er voorzichtig op plaatsen en de poten naar voren positioneren:
Kernthermometer probe in de dij - dat is het punt dat het langzaamste gaart en dat wil je absoluut op minimaal 72 graden hebben (daar mag je best een redelijk stuk boven zitten nog - tot in ieder geval 86 graden blijft de hele kip (ook de borst) prima sappig):
....kap dicht en een tijdje laten gaan, totdat de kernthermometer dus minimaal 72 graden aangeeft in de dij. Dan is 'ie klaar en ziet 'ie: er ongeveer zo uit:
OK, eigenlijk ben je nu klaar, maar ik wilde ook foto's maken voor de foto wedstrijd (ik weet nog niet zeker of dit mijn definitieve foto gaat worden, maar vooralsnog in ieder geval wel, tenzij ik nog iets anders met bier ga doen dat specialer is).
Dus... tijd voor een extra stap met wat spektakel!
Deflectors er uit, luchtschuif onder helemaal open, RVS roosters op de laagste positie in de kamado, kip er op en dan expres flink wat flare-ups maken; vooral voor de foto, maar het geeft ook een leuk geflambeerd effect op de kip zelf.
En dan.... Rock on!!!
Tenslotte na al het vuur en vlam geweld er ook nog maar even een hapje van gegeten. We hadden nog wat van de gorgonzola pasta van zondag over; die er bij gedaan samen met wat komkommer en sla, et voila:
...en uiteraard stonden die twee ijskoude Troopers die de kip flankeerden er niet voor niets hè? Die gingen natuurlijk erbij naar binnen als "Ode to Beer"!
Enjoy and Up The Irons!
-O.
PS: Als titel twijfelde ik nog even over "Through the Fire and Flames", maar ja, dat is DragonForce... Ook goed, maar past toch net wat minder bij het Maiden aspect van deze bereiding.
Laatst bewerkt:
en lekker 