- Berichten
- 1.175
Naar het welbekende recept van @Ewald.
Na een aantal weken wat minder te hebben gedaan op de Kamado (verbouwing… dat vreet tijd) was vandaag het moment om iets te maken dat hier al best even op het lijstje stond. De appeltaart van Ewald. Gelukkig hadden we alles al in huis, dus dat maakte het makkelijk om dit op de zondagmiddag mooi in elkaar te knutselen. Normaal is het bakken eigenlijk meer iets voor mijn vrouw, maar goed, als de Kamado erbij betrokken wordt sta ik uiteraard vooraan in de rij.
Begonnen om alles te verzamelen. De rozijnen geweld in water, wat vrouwlief en de dames hier in huis zijn niet zo’n fan van rum.
Gestart met het deeg voor de bodem. Dit ging goed! Ik had de boter al even op kamertemperatuur laten komen, dus dat maakte het een stuk eenvoudiger. Toch de mixer er maar even bij aan gezet. Het blijft natuurlijk je vrij zondag hè…
De springvorm bekleed met het deeg, en de bodem bedekt met bastogne-koeken. We hadden alleen mini’s, dus het gramgewicht even teruggerekend.
Daarna het appelmengsel gemaakt. Dat snijden is vrij tijdrovend. Laten we het erop houden dat het schrijven van dit verslag een stuk sneller ging dan het snijden van de appels
Alles mooi in de springvorm, lekker even aandrukken (dat moest ook wel, anders past het niet) en dat zag er al heerlijk uit. Uiteraard al even geproefd van het appelmengsel, en dat blijft een goede combi. Kaneel, suiker en appel.
Toen de 1/3 die nog over was van het deeg uitgerold in reepjes. Ook dat was iets wat ik nog niet vaak had gedaan, dus ik ben eigenlijk best blij met het resultaat.
Inmiddels stond de Bastard al een tijdje indirect op 170 graden. Dus daar mocht dit taartje in een uitgebreide ontvoering van 110 minuten eens even goed kennis mee maken.
Na af en toe heel iets gluren en veel ruiken (wat lekker!
) was het na een uur en 50 minuten zover dat hij eraf mocht.
Hij zag er prachtig uit. En hij rook heerlijk! En toen begon het wachten. Een uur, voordat hij uit de springvorm mocht. En na dat uur: aanvallen!! Poah, wat is dat lekker! Verse taart, van de kamado, goed gevuld en perfect in balans!
Bedankt Ewald voor het recept! En wie dit recept ook wil proberen:
De jaarlijkse traditie, appeltaart gemaakt met de appels van ons eigen appelboompje uit de tuin. ( uitvoering Juli 2020)
rozijnen geweekt in een mengsel van rum en drambuie, en de bodem van de taart bestrooid met verkruimelde bastognekoeken
Tussen de 160 en 170 graden op de BBQ en mooi goudbruin laten worden, dat duurde deze keer 2 uur en 10 minuten, vorig jaar had ik de BBQ op 175-180 graden toen duurde het 1 uur en 50 minuten, ik wilde nu zien of daar veel verschil in zat, niet dus, heerlijk zacht van binnen en...
Na een aantal weken wat minder te hebben gedaan op de Kamado (verbouwing… dat vreet tijd) was vandaag het moment om iets te maken dat hier al best even op het lijstje stond. De appeltaart van Ewald. Gelukkig hadden we alles al in huis, dus dat maakte het makkelijk om dit op de zondagmiddag mooi in elkaar te knutselen. Normaal is het bakken eigenlijk meer iets voor mijn vrouw, maar goed, als de Kamado erbij betrokken wordt sta ik uiteraard vooraan in de rij.
Begonnen om alles te verzamelen. De rozijnen geweld in water, wat vrouwlief en de dames hier in huis zijn niet zo’n fan van rum.
Gestart met het deeg voor de bodem. Dit ging goed! Ik had de boter al even op kamertemperatuur laten komen, dus dat maakte het een stuk eenvoudiger. Toch de mixer er maar even bij aan gezet. Het blijft natuurlijk je vrij zondag hè…
De springvorm bekleed met het deeg, en de bodem bedekt met bastogne-koeken. We hadden alleen mini’s, dus het gramgewicht even teruggerekend.
Daarna het appelmengsel gemaakt. Dat snijden is vrij tijdrovend. Laten we het erop houden dat het schrijven van dit verslag een stuk sneller ging dan het snijden van de appels
Alles mooi in de springvorm, lekker even aandrukken (dat moest ook wel, anders past het niet) en dat zag er al heerlijk uit. Uiteraard al even geproefd van het appelmengsel, en dat blijft een goede combi. Kaneel, suiker en appel.
Toen de 1/3 die nog over was van het deeg uitgerold in reepjes. Ook dat was iets wat ik nog niet vaak had gedaan, dus ik ben eigenlijk best blij met het resultaat.
Inmiddels stond de Bastard al een tijdje indirect op 170 graden. Dus daar mocht dit taartje in een uitgebreide ontvoering van 110 minuten eens even goed kennis mee maken.
Na af en toe heel iets gluren en veel ruiken (wat lekker!
) was het na een uur en 50 minuten zover dat hij eraf mocht.Hij zag er prachtig uit. En hij rook heerlijk! En toen begon het wachten. Een uur, voordat hij uit de springvorm mocht. En na dat uur: aanvallen!! Poah, wat is dat lekker! Verse taart, van de kamado, goed gevuld en perfect in balans!
Bedankt Ewald voor het recept! En wie dit recept ook wil proberen:
De jaarlijkse traditie, appeltaart gemaakt met de appels van ons eigen appelboompje uit de tuin. ( uitvoering Juli 2020)
rozijnen geweekt in een mengsel van rum en drambuie, en de bodem van de taart bestrooid met verkruimelde bastognekoeken
Tussen de 160 en 170 graden op de BBQ en mooi goudbruin laten worden, dat duurde deze keer 2 uur en 10 minuten, vorig jaar had ik de BBQ op 175-180 graden toen duurde het 1 uur en 50 minuten, ik wilde nu zien of daar veel verschil in zat, niet dus, heerlijk zacht van binnen en...
